Terug in Reykjavík en de marathon

Donderdag 19 augustus - Reykjavík

Fokker 50
's Middags terug in Reykjavík al meteen een eerste vergadering met de mensen van de marathon. Door onze aankomst op zondag en de Bank Holiday de dag erna hadden we voor de wandeling nog niemand gezien. Is altijd weer een heerlijk terugzien, wat zou ik hier toch graag willen wonen. Voor Monique begint het werken nu, ik hoef eigenlijk alleen te helpen met het opzetten van een timingsysteem in de expohal waarmee deelnemers kunnen controleren of ze na het inschrijven de goede chip hebben gekregen en dat ie het echt doet natuurlijk. De hele tijd komen we oude bekenden tegen. Gegeten in Íslenski Barinn. Is vooral café maar wel met pubfood dat ieder jaar IJslandser en beter lijkt te worden. In de zon buiten kunnen eten. Vorig jaar was de titel van hun menukaart 'Nicesave, tasty difference' en toen ik vertelde dat ik daar m'n spaargeld op had staan was het droge commentaar dat dat niet zo'n goede investering was geweest. Ik mocht echter wel een menukaart meenemen, staat nu thuis op de afzuigkap te pronken. Dit jaar hadden ze zelfs een kookboekje uitgegeven. Was voor mij helaas al weer in herdruk maar na lang zoeken vond iemand nog ergens een rondslingerend exemplaar dat ik mee mocht nemen.
Nieuwe congres- en concertgebouw

Vrijdag 20 aug.

Monique werd om tien uur opgehaald, ik had tot drie uur om door het centrum te zwerven. Thuis heb ik een hekel aan winkelen, in het buitenland vind ik het altijd wel leuk. Kom dan ook meestal helemaal in het nieuw gestoken terug.
Testen van de ChampionChip systemen
Mijn enige taak vandaag is helpen met het controleren van de apperatuur en het inpakken van de bus waarmee we alles naar de start-finish en de tussenpunten zullen brengen. Ik werk altijd samen met Kristján. Hij houdt niet van autorijden, ik wel dus ik mag al het rijden doen.
Gegeten bij Saegreifinn, piepklein restaurantje in oude vissershutjes aan de haven. Keuze is niet heel groot maar je eet er fantastische kreeftensoep en ze hebben er allerlei op stick gegrilde soorten vis. Teruglopend naar Íslenski Barinn kwam Annette uit het Indiase restaurant gelopen. Ze hadden net besteld dus daar een tijd gewacht. Op vrijdagavond is het centrum altijd afgeladen vol dus het was niet erg makkelijk daarna een leuk cafeetje te vinden waar ook nog plek was voor 4 personen. Uiteindelijk een heel gezellig, soort krakerscafé gevonden aan de Laugevegur. Sneafelsness was prachtig. Wel moeilijk om er een langere wandeltocht te maken vonden ze. Voor volgend jaar toch Marrit nog maar eens vragen.

Zaterdag 21 augustus - Marathon

Marathon betekend altijd vroeg op maar dit jaar toch al weer later als vorig jaar. Organisatie gaat hier steeds ontspannenner, begint al aardig op onze eigen Zevenheuvelenloop te lijken. We beginnen met het klaarzetten van alle apperatuur bij de start-finish. Monique blijft daar de hele dag in haar cabin, Kristján en ik rijden eerst een rondje over het parcour om alle tussenpunten op te bouwen om na een korte pauze hetzelfde rondje weer te doen om alles weer in te pakken. Het steeds wachten op de passage van de laatste loper geeft echter ook veel tijd wat te kletsen met vrijwilligers langs het parcours of nog wat inkopen te doen. Kristján weet alles van vis dus ik kon ondanks alle enkel IJslandse opschriften heel deskundig inkopen doen. Ik heb nu in ieder geval genoeg gedroogde vis voor een heel jaar plokfiskur experimenten.
Op het terras café Paris, Reykjavik
Na de marathon en het weer opruimen van alle spullen afgesproken op het terras van Café Paris. Allemaal iets te veel drank en lekker eten, in ieder geval wel een goed begin van de Cultural night vanavond. Hele stad vol live optredens, binnen en buiten, overal mensen en zo gauw het donker is een groot vuurwerk.
Cultural nightCultural nightCultural nightCultural nightCultural nightVuurwerk tijdens de Cultural night

Zondag 22 aug. Laatste dag

Zicht op hekla vanuit het nieuwe zomerhuisZitkuil van gras
Svava had ons al veel verteld over hun nieuwe buitenhuis dat ze aan het bouwen waren. Vandaag gingen we het bekijken, Svavas palace. Ze haalde ons en nog een vriendin van haar op om weer het binnenland in te rijden. Eerst richting Selfoss en vlak daarvoor naar het noord-oosten. Vlak bij Skalholt, vroeger een heel belangrijk religieus centrum, lag hun nieuwe huis. Helemaal gemaakt door haar man en zoon. Helemaal gericht op uitzicht, alle ruimte voor hun IJslandse paarden, twee rivieren op nog geen 5 minuten lopen waarvoor ze ook visrechten hadden, warm water uit de grond waarmee ook de vloer verwarmd werd en een prachtig zicht op Hekla, IJsland's meest actieve vulkaan. Ongeveer elke tien jaar een uitbarsting en de laatste keer was in 2000 dus het is nu ongeveer weer tijd. Hier een keer met Kristján gaan vissen terwijl de vulkaan actief is wordt dan toch automatisch de ultieme droom. In de tuin hadden ze zelfs een soort zitkuil aangelegd, helemaal begroeid met gras. deed ons meteen denken aan het mooiste plekje dat we kenden in IJsland, helemaal in het noord-oosten, vlak bij Bakkagerði.
Er was ook familie van Twigwy, de mensen van de gamli bakkerit in Isafjordur. Toen we daar twee jaar geleden waren hadden we de moeder van Twygwi wel gezien deze mensen echter nog niet.
Skalholt vanuit het nieuwe zomerhuisSvavas Palace
Terugreis was nog mooier dan de weg heen. Het licht en de wolken maakten het heel apart.
Trír FrakkarTrír FrakkarBirkir en z
's Avonds met z'n allen naar Tri Frakkar, voor ons nog steeds het lekkerste restaurant van Reykjavík. 't Heeft natuurlijk ook iets triests omdat het onze laatste avond is en we iedereen hier weer een jaar niet zullen zien maar het was ook weer reuze gezellig.
Zoals altijd veel te veel bagage